Afscheid........

Sometimes there is no happy ending to a story...

Yesterday my Fjara was not feeling to good, but not worrysome.

This morning Roos and I checked her , took her pulse, temperature and breathing rate. A bit off, but nothing big. Because of our feeling of uneasiness decided to let the vet come on tuesday ( because of the holiday today and tomorrow).

I went out riding with Irídín, and on our return, Fjara walked with us for a part of the way. After the feeding and putting the horses back on the field, I went home. Just out of my riding pants, the phone rings.... Someone on the land says my Fjara is not breathing good....I heard her on the background and it was alarming....

I picked up Roos and called the vet from the car. On our arrival it was abundantly clear this was not good. She had trouble breathing, kept falling over if she stopped walking and was sweating profusely. I took over with walking, and started working on het stress levels. She was relaxing a bit, but still very bad. After a small ½ hour, the veterinarian arrived. After listening and looking, she administered 2 injections to open up het lungs. Nothing happened. 

A few minutes later she said, your horse is dying, we have to euthanise her..I agreed. Nothing left to say and nothing left to do....all of a sudden my wonderful, beautiful, strong minded and incredible mare, my heart of hearts is no more.......I am left behind broken hearted 💔 . She probably had an acute blockage,twist or rupture in her trachea. There was no rescue possible.....

We shared a full 11 years together, from a small 2year old to the glorious dragon lady she was now.

Thank you for all the love, life and laughter we shared....

We had a great ride.....

You shall be missed....

Mijn draakje is nog niet helemaal uit de puberteit.....of?

Vandaag was het alweer de derde week van 'Fjara met kuren'.... Of het nu PMS is, of andere hormonale issues of puberteit... Het is redelijk spannend. 

Ná een aantal keer de teugels grijpen in het duin, en bijna over de bakrand heen willen springen, met tussendoor ook redelijk 'gewone' ritjes, gingen we vandaag weer op pad.

Gelukkig heb ik in de jaren met Ragnar veel erger meegemaakt en heb ik niet meer de stress die dat altijd opleverde...Fjara heeft nog altijd een rem gehad en dus heb ik daar geen angst voor.

We gingen op weg met zn drieen in dichte mist. Fjara heeft iets tegen bomen en stronken en dus is het extra spannend vandaag voor haar, want alles is enger dan het normaal is.

Vanaf het moment van wegrijden loopt ze met haar hoofd hoog. Ze is wat gespannen, maar verder doet ze het prima! 

Op het eerste lange stuk, vraag ik een draf en met haar hoofd in de lucht gaat ze voluit weg, schakelt meteen dóór naar galop en het voelt alsof ik op,een hertje zit...ze springt luchtigjes op snelheid door het bos met mij op,de rug. Ze komt mooi terug naar stap, maar voelt als een springveer onder me....

Op het volgende ruime stuk realiseer ik me ineens iets.....

Al sinds dertig jaar gebruik ik een bepaalde ademhaling als iets een beetje spannend is. Niets als er mega  stress is, of grote problemen, maar juist bij dit soort kleine dingen.

Het is een ademhaling over de tong. Je ademt in en uit over je tong en ben je bewust van de temperatuur van je adem... Zodra je je bewust bent daarvan, kun je je adem ook kleuren. Geef het de kleur die je kwijt wilt en ...poefff....weg is het!

Zodra je je tong tegen je voortanden zet en uitademt, ben je leeg.

Dit is de ademhaling die ik dus steeds aan het gebruiken ben, sinds ze aan het PMSSEN, puberen is.

Maar.....

In het boek Zen mens, Zen paard ( hetgeen ik een geweldig boek vind) ( maar dat is heel persoonlijk natuurlijk) gebruikt men dezelfde ademhaling, met een heel ander doel.

Dit is de ademhaling die het energieveld in 1 klap naar 0 zet. Dat is heel handig als je met een paard door een hek moet ( en je paard dat spannend vindt) omdat paarden de noodzaak hebben om een leeg energieveld op te vullen. Op het land heeft Roos het gebruikt om de kudde naar voren te halen, zonder roepen, fluiten, praten of iets anders. Mega cool....

Ze zette haar energieveld bewust uit, en het ene na het andere paard keek op, en kwam naar haar toe. Erg leuk!

Al die dingen gaan door het hoofd heen in fracties van een seconde. 

Dan realiseer ik me nog iets....als je geen energieveld hebt, kun je geen leider zijn!

Als ik geen leider ben, móet Fjara het zijn....en dat ,terwijl ze het spannend vindt.

Ik laat mijn ademhaling los, en direct voel ik verschil. Ik schakel naar de buik ademhaling en Fjara ontspant zich, laat haar hoofd zakken en gaat ontspannen lopen.

De hele rit, voelt ze weer als Fjara. Vol power en energie met een uitstekende regulatie! 

Wat een heerlijkheid. 

Wat een merrie...

Wat een rijkdom.....

Wat een verschil.....

En toen......toen liep ik ineens 2 maanden achter...!!!

Daar zat ik dus in Frankrijk, voor een korte vakantie ( 2 weken), rustig op mijn gemakje...
Na een kleine week kwamen mijn jongens door de nacht heen daarheen gereden, en dat zij arriveerden op de camping was ik volmaakt gelukkig. Dat gevoel duurde precies 2 uur. Terwijl zij allemaal aan het slapen waren kreeg ik telefoon van Anneke. " Het gaat niet goed met Fjara, ze loopt niet meer, en alles staat weer strak". Op dat moment mocht van mij de dierenarts komen en haar volspuiten met buut, zó overstuur en verdrietig was ik.
Maar aangezien het een zaterdag was, zei Anneke, " ik zet haar op de paddock, Petra heeft ook aspirientjes en dan kijken we het aan tot maandag of dinsdag", Als we het niet vertrouwen, bellen we de dierenarts. Daar kon ik mee leven.....
Vanaf dat moment heb ik haar elke dag behandeld via Roos, eerst met Mtouch om de blokkades te vinden en daarna met QT en QA, om ze op te lossen.
Daarnaast ging mijn vriendin Ina naar het land om haar te behandelen op maandag. Dit is de foto die ze toen maakte...

Die stelde me al meteen een heel stuk geruster....ze ziet er goed uit, ze is ontspannen en ze staat op 4 benen..!! Zo blij met die foto !!!!

De dierenarts is nooit meer gebeld dus.... Anneke heeft de paddock-diensten gedraaid voor me, Petra gaf haar de aspirientjes, iedereen hield haar in de gaten....heelijk, zoveel hulp gekregen !!

Een ruime week later was ik weer thuis, en kon ik het allemaal weer overnemen. Onderhand was ze iets aan de paddock gewend en stond er veel gras. Ik besloot haar een paar dagen extra te geven daar en haar elke dag intensief te behandelen. Onderhand had ik met de boswachter gesproken en toestemming gevraagd voor de uitbreiding van de paddock, met een enorm stuk, zodat de paarden meer kunnen bewegen daar. Die toestemming kreeg ik, en bijna de volgende dag kreeg Marjolein het op haar heupen en legde het meteen aan samen met met haar Kurt. Dus de paddock heeft er een stuk bij van een 300 meter bij 15 meter die tot het water doorloopt. Mijn idee erachter is simpel, hooi in de paddock en geen water meer daar, dus lopen met die benen !!

Fjara en Mysla werden in het nieuwe deel gezet zodat zij het gras konden wegeten voor de andere paddock-klanten uit en dat zij zelf niet onbeperkt gras meteen hadden. Het ging prima. Na een week was het gras daar echt wel helemaal weg, en gingen de meiden lekker het land weer op.

Onderhand liep ze met de dag beter en was ik alweer gestopt met de ascal. Twee weken nadat ik terug was uit Frankrijk ben ik begonnen haar mee te nemen als handpaard. Dat was een nieuwe ervaring voor ons allebei, alledrie! Uiteraard was mijn Ragnar een draak en gedroeg Fjara zich voorbeeldig...pfff....ze is echt onvoorstelbaar. Zo braaf !!
Nadat we een keer of 4 dit hadden gedaan, was het tijd voor de volgende vakantie.
Ondertussen had ik mijn oog laten vallen op een nieuw gezinslid, en was ietwat afgeleid, helemaal als het om foto's gaat !!

wel logisch denk ik zomaar.......
en toen had ik hem nog niet uitgezocht....
en heette hij nog Beertje.

hier wel.....dit is Kahru. Het Finse woord voor beertje......

Daar gingen we ook nog even heen tussendoor...mijn ongelooflijk mooie Irídin....
Je begrijpt het....foto's...niet zoveel meer van Fjara ineens !!









En dan ineens is het Augustus, en zijn Roos en ik op weg naar Berlijn om de WK IJslanders bij te wonen als vrijwilliger. Ook dat was een fantastische ervaring. Op de eerst dag daar kwam ik Carolien tegen, die mee is als dierenarts van het Nederlandse team, en ook mijn DA is. Ze vraagt hoe het gaat met Fjara en ik vertel haar dat 2 dagen eerder ze voluit heeft gedraafd over de harde weg.
" Hersteld", luidt de conclusie. Mijn WK kon niet meer stuk...

Het was sowieso een fantastische ervaring.....














Terug uit Duitsland gaan we dus beginnen met een stapritje......stapritje????...Het voelde aan alsof ik non-stop een gevecht had met een torpedo !!
Ze wil hard, ze wil veel, ze wil alles, ze wil meer....... Alweer, wow.....wat een fantastische merrie !!!!
Ze mag niets van mij, ook al wil ze het, en ze luistert...we stappen. Dat houden we een paar weken vol, en maken het rondje langzaam wat groter.
Dan komt de dag dat ze van mij mag draven......Mijn bijrijder maakte de opmerking :" als ze nog harder gaat draven, stijgen jullie op hoor". Het blijft heerlijk om met haar te rijden, te werken, te spelen en haar te verzorgen.
Ons spannende avontuur is goed afgelopen en daar ben ik enorm dankbaar voor, ook omdat ik al veel anderen heb gehoord die minder fortuinlijk zijn geweest. De realisatie dat dit ook bij ons had kunnen gebeuren is er alle afgelopen tijd niet geweest bij mij, ik ben steeds positief werkend en handelend geweest,maar het komt nu wel binnen.
Het houden van paarden en daar intens veel van houden is meer dan alleen een rondje rijden; het brengt je diepe ontspanning, volmaakt geluk en balans, maar ook spanning, slapeloze nachten en soms groot verdriet.

Ik hoop dat we nu weer een tijdje kunnen schrijven over haar vorderingen op het gebied van wedstrijd rijden, want die plannen liggen er nog steeds.....

 Op de workshop, Quantum-Animals, van afgelopen zaterdag 07 september, is Fjara door de cursisten gevoeld, gescand en bekeken. Ze hebben niets bij haar kunnen vaststellen , behalve haar 2 eczeem plekjes......

Haar nieuwe halster....gewonnen in Duitsland.

Heerlijk ontspannen.....

Hoefbevangen......

Vrijdag 7 juni 2013...

Wat een rare dag was het gisteren. Blij en vrolijk samen met Roos naar de paarden met een grote groene bal, om te kijken wat de paarden daarmee zouden doen en foto's te maken daarvan.....

De kudde stond ver op het achterland te grazen, maar mijn liefje, Fjara lag nog languit in de zandbak te slapen. Roos greep haar camera en maakte vanhet moment gebruik om een prachtige foto van haar en mij te maken....zo een bijzondere foto geworden!!!

Daarna ging roos met de bal en de camera naar de andere paarden toe, ik wilde meegaan en vroeg Fjara of zij ook meeging. Nee dus. Toen moest ze van mij opstaan, dat deed ze, maar meelopen.....nee! 

Uiteraard gaan dan alle alarmbellen rinkelen.....hoefbevangen was mijn allereerste idee. Ik heb het twee keer eerder meegemaakt, 1 keer met Saela, die mijn allereerste paarden patiënt was, en 1 keer met Andvari. Die waren beide zó slecht dat ze niet konden staan, 4 benen hoef- én spierbevangen waren.

De dierenarts zei bij beide paarden dat het er niet goed uit zag. Saela voelde aan als een dood paard, dat Piet en ik haar gingen behandelen, Andvari was volledig in paniek. 

Dat zijn mijn eerdere ervaringen......Allebei die paarden hebben medicijnen gekregen, zijn op de wei blijven staan en zijn intensief door mij ( ook samen met Piet) behandeld. Allebei die paarden zijn volledig hiervan hersteld en lopen prima onder de man.......

Ik heb Fjara op de vrijdag magnesiumchelaat gegeven en veel Metazoa, verder heb ik haar ruim kleefkruid gegeven, daar at ze gretig van. Met Quantumtouch haar uitgebreid behandeld op de volgende punten

Ze reageerde extreem sterk op een aantal van die punten. Daarna heb ik met Quantumallergy, haar behandeld met de buisjes: Hoefbevangenheid, zomereczeem, fructaan, hoeven.

Ná de behandelingen liep ze wat makkelijker en heb ik haar terug gezet op het land.....

Ja, teruggezet op het land. Bewegen is ook heel belangrijk....het land heeft geen koeiegras....  Allebei mijn vorige ervaringen, stonden de paarden op het land.....

Voor het slapen gaan heb ik haar op afstand nogmaals behandeld op de acupressuur punten met Quantumtouch. Thuis, vanuit mijn bedje.....

Zaterdag 8 juni 2013

Om 06.15 was ik al beneden om een olie voor Fjara te maken, waarmee ik haar kan masseren, dit zit er in.

Verder heb ik de mariadistel poeder gepakt en de Q10, een hoefrasp, handschoenen en grote tas.

Gewapend hiermee naar het land gegaan.

In de paddock met een beetje geweekte grasbrokken en de metazoa een slobber gemaakt waar naast de magnesium, de mariadistel , leem en de q10 inzitten. Daarmee het land opgegaan. In de grote paddock zie ik de paddockpaarden staan en Drottning, die ook bevangen is. Verder staat Hauf er en is Dama daar in de buurt. Het is nog vrij vroeg, dus de hele kudde ligt nog in de zandbak. Daar aangekomen is de hele kudde daar dus ook....maar geen Fjara......Dan ineens is 18 hectare heuvelig terrein een heleboel als je een liggend paard zoekt....Kortom, mijn lichaamsbeweging van de dag was al vroeg uitgevoerd. 

Geen Fjara....terug naar de zandbak, zie ik ineens een grijs hoofd en een witte kont....Nou ja denk ik...hoe kun je je eigen paard nou over het hoofd zien????? Het bleek het hoofd van Mysla (grijs) en de kont van Dama te zijn, die zich stiekum verplaatst had....het was erg grappig, maar nog steeds geen Fjara....

Terug naar het voorland, richting de paddock en daar lag ze....tussen de benen van Hauf en een zandheuvel in....mooi verstopt.

Zodra ik in de buurt kwam , kwam ze overeind en liep naar me toe. Kort, moeilijk maar liep wel zonder aansporen! Mooi.

Ik nam haar mee naar de paddock en creëerde een plek voor haar alleen. Het hooinet met hooi gevuld en kleefkruid ,en haar daarbij gezet nádat ze de slobber op had. Terwijl ze aan het eten was opnieuw de acupressuur punten m et Quantumtouch behandeld, haar benen met de olie gemasseerd en de rugspieren losgemaakt. Haar hoeven voor, een stukje met de rasp ingekort, zodat ze net de grond niet  meer raken. Omdat ik haar intensief wil behandelen de komende dagen heb ik besloten haar toch in de paddock te laten staan, in elk geval de komende twee/ drie dagen, totdat ik zie dat ze verbeterd óf de dierenarts erbij heb gehad. Maandag ga ik dat beslissen.

Moeilijk om te vertrouwen op wat je zelf ziet en voelt en de gebaande weg niet te volgen....Ik houd haar ontwikkelingen en mijn behandelingen bij op het blog......

Voor wie geïnteresseerd is......

Zaterdag 8 juni 2013, 18.30

Rond 14.30 ben ik weer langsgeweest. Peet was er. Og en had het vóórland afgesloten. Nog een aantal paarden hebben een harde nek, sommige lijken al iets moeilijk te lopen. Het is bijzonder vreemd... Zou het dan toch het extreme koude voorjaar zijn? Dat het gras nu explodeert...?

Toch vreemd dat paarden die zó verschillend zijn hier lastvan hebben. Volgens mij is het enige paard dat hiet echt hoefbevangen is geweest, Andvari geweest. Vorig jaar waren er twee die op het randje liepen....en nu lijkt het wel een epidemie.....

Fjara lag dat ik in de paddock kwam. Het feit dat ze in de paddock is, maakt echt dat ze minder loopt en dus meer last krijgt. Ik heb gebruik gemaakt van haar liggen, door weer een randje van haar hoeven af te vijlen. Samen met Peet een groot zeil op de grond gelegd en de twee hooibakken er op gezet. Met emmers zand geschept en op het zeil gegooid. Daarna -tig emmers water opgepompt en erover gedaan. Als het goed is staan ze op nat zand vandaag....

Haar rechter voorhoef is iets warm, haar nek is dik en hard. Massage van de benen gedaan en met Quantumtouch haar nek en rugspieren losgemaakt. De buisjes quantumallergy in 1 potje gedaan en haar daarmee behandeld. Morgenochtend vroeg weer heen......

Zondag 9 juni 2013

Gisteravond rond 22.00 bericht gekregen dat Drottning , Fjara weghield bij het hooi. Aangezien ik toch niet een paddock-fan ben, heb ik haar terug op het land laten zetten. Het voorland is afgezet, er staat een beetje gras en het terug in de kudde staan lijkt me fijner voor haar.

Om 06.55 kom ik vanochtend aanrijden bij het land, precies tegelijk met Ina. Dat is ons nog nooit gelukt!! De meeste paarden liggen nog lekker, zo ook Fjara. Zodra ze mijn stem hoort, komt ze overeind. Het starten van de eerste keer lopen is even moeilijk, daarna wandelt ze mee naar de paddock. Haar magnesium, Q10 en mariadistel door de slobber gedaan en gevoerd. Ze wandelt achter me aan naar de auto, en eet uit de kofferbak.

Ze maakt er zo een troep van, dat ik haar uit de hand verder laat eten...

Daarna in de paddock gezet, samen met Mysla, Andvari en Ragnar, die zich 1 voor 1 kwamen aanmelden om ook te mogen eten en gekroeld te worden.

Haar hals en rug voelt zachter, ze kijkt met een andere blik dan gisteren en overall heb ik het gevoel dat ze zich beter voelt dan gisteren. Gisteren had ik het idee dat ze koorts of verhoging kon hebben, vandaag echt niet.

Haar spieren weer allemaal losgemaakt, haar benen gemasseerd met de olie en met Quantumtouch uitgebreid de drukpunten gedaan. Daarna samen met Ina Quantum-allergy gedaan met alle buisjes...

Daarna een stukje gewandeld over de harde weg, eerste stappen moeilijk, daarna liep ze 'gewoon' mee. Op het stukje achter de paddock waar de hooibalen staan, liet ik haar grazen...in 1 streep liep ze opnieuw naar het kleefkruid. Eerst al uit de hand een grote hoeveelheid opgegeten en nu weer vol aan het kleefkruid!! So funny.

Al met al, een beter begin van de dag, dan gisteren. Vanavond weer kijken hoe het gaat......

Zondag 9 juni , 19.00 uur

De hele dag niet te bereiken geweest odat mijn vader 90 is geworden en we een feestje hadden.rond 17.00 was ik weer thuis en checkte mijn telefoon. 2 ingesproken berichten van mede-landbewoners over Fjara. Beide zeggen hetzelfde.....ze ligt, ze kreunt, ze heeft pijn, ik maak me ongerust......

Je begrijpt dat mijn totale uitputting in 3 seconden over was. Binnen twee minuten zat ik in de auto, haalde Roos op en reed naar het land....het laatste bericht was al een uur of 2 oud....hoe zou het zijn..? Roos zocht het nummer op van Erwin Geytenbeek, want heiloo is dichtbij!! We bellen uit de auto, en krijgen het antwoordapparaat....gggrrrrr.......

Ok, zeg ik, dan rijden we eerst naar het land en indien nodig, bellen we Carolien. 

We draaien de bocht om richting het land, en ik zeg:" dat paard daar.... Wat staat te grazen.....dat is toch Fjara??". Yep, zegt roos.

In elk geval ligt ze niet meer, verzuchtten we. Op het land aangekomen, ga ik naar haar toe, ze wandelt rustig rond, zet steeds het volle gewicht op een voorbeen, en loopt alleen met linksvoor nog iets stram.

Alles nagemeten en gevoeld. Alle spieren piekfijn in orde. Harde nek, ja, maar het is een zomereczeem paard, dus dat is niet vreemd....misschien iets meer dan anders, maar verder niets. 

Ze draaft bijna nog een stukje en is behoorlijk voorwaarts....

????????

Geen idee... Het enige dat ik kan bedenken is dat de zware behandeling van vanochtend, door Ina en mezelf, in combinatie met de berg kleefkruid en de bak Metazoa, haar een zware, moeilijke dag hebben gegeven......ze zal wel een serieuze berg hebben achtergelaten ergens!!!

Wat het ook geweest is, ik ben nu weer thuis, met een gerustgesteld gemoed en ga lekker slapen.

Mysla deed ook ineens vreemd, ging liggen en begon te kreunen.....haar hebben we behandeld , eerst alleen Roos, en daarna samen, tot ze weer opstond, geeuwen, geeuwen en nog meer geeuwen, en weer rond ging stappen. We hebben er alleen wel een graaskorf om gedaan!!! 

De tussenstand op ons land tot nu toe.....

2 paarden hoefbevangen ( Drottning, Fjara)

2 paarden verdacht van beginnende hoefbevangenheid ( Phuna, Tula, )

2 paarden die zich vreemd gedragen ( Nica, Mysla)

Pffffffff.......

Als ik mijn bedje inga, zal ik haar nogmaals behandelen, en morgenochtend om 07.00 uur ben ik er weer!!!

Maandagochtend 10 juni 2013

Om 07.00 zijn roos en ik op het land. Alle paarden liggen nog. Fjara wil niet echt opstaan, maar doet het toch als we het echt vragen. Ze loopt de eerste 10 stappen wat stram, maar wordt dan al iets  losser.

We nemen haar mee naar de paddock en ik geef het eten vermengd met de magnesium, Q10 en syllimarin. Op een amerikaanse site heb ik gelezen over het eten van meidoorntoppen bij hoefbevangenheid, en heb die geoogst voor haar. Dus niet he....geen eentje wil ze eten... Kleefkruid daarentegen...kilo's!! 

Opnieuw haar benen gemasseerd en met Quantumtouch en Quantum-allergy behandeld. Als we naar het land teruglopen is ze zó hupsig dat ik op het zandpad een drafje vraag en zonder problemen krijg....wow, wat is ze toch geweldig....terug op het land doet ze een, enigszins moeilijk, drafje om weg te gaan... Mijn dag begon dus wel heel ok.

Maandag 10 juni 19.45

Eind van de mddag weer heen geweest met roos. Fjara stond op het land lekker te eten en had het druk. Ze had geen tijd om behandeld te worden, dus gingen we lekker zitten en kijken naar de paarden.

Mysla is boos odat ze een graaskorf om heeft, Ragnar probeert koekjes in mijn jas te toveren en Fjara doet net of we er niet zijn. Op een moment staat ze te grazen, heuvelafwaarts, met het volle gewicht op haar voorbenen....zonder problemen.... 

Ze ging mesten waar ik bij stond, en haar mest is nu mooi bruin en niet meer groen.....

Uiteindelijk heb ik haar benen gemasseerd, ze voelen nog iets te warm, maar ze loopt veel beter dan twee dagen geleden!!

Met wat aanmoediging laat ze weer een drafje zien, die er beter uitziet dan vanochtend. We hebben haar met spierspanningsvragen gevraagd wat en hoe we kunnen doen om haar te helpen, en we zijn op de goede weg...spannend allemaal hoor!!! 

Morgen ga ik uitzoeken of ik ook een filmpje op haar blog kan posten met het draven!!!

Morgen weer een dag......

Dag 5 , dinsdag11 juni 2013.

Vanochtend rond 08.00 met roos naar het land. In de ochtend haal ik haar naar de paddock, meet haar door met mtouch, en maak haar speciale eten klaar.....

We zien haar niet liggen, maar ik weet waar zij zich verstopt......ik roep haar en ze komt zelf overeind, en rekt zich uit!! Het hartje dat ik gisteren met olie op haar flank heb gemaakt , is prachtig met het zand er op.....

Wat is ze toch leuk. Ze loopt weg van ons, om te kunnen gaan grazen, maar dat winnen we nog!! 

Op de paddock voel ik haar door, en geef haar eten. Haar benen worden gemasseerd met de olie en haar nek wordt wat soepeler gemaakt met Quantumtouch . Ze wil nog steeds kleefkruid eten, en dat krijgt ze..

Ik laat haar zelf naar het kleefkruid lopen over de weg, vind ze niet geweldig, maar 3 dagen geleden liep ze niet over de weg, nu loopt ze wel als ik het vraag. Op het zandpad laat ze een klein drafje zien...

17.00 uur.

Ze staat achter op het land. We hebben een halster mee, ze ziet het en loopt een stukje opzij...hahahahaha....halster om en haar rugspieren losgemaakt, de benen weer gemasseerd, en wat Quantumtouch op de leverpunten gedaan. Na een half uurtje zijn we klaar en doen het halster af... 

We vragen of ze een stukje wil lopen en ze loopt....ze loopt...ze draaft....ze draaft.....linksvoor is nog iets stijf, maar er zit duidelijk meer ruimte in!!! Vooruitgang!!!! 

Als er een dierenarts had gekeken, had hij gezegd, ze is linksvoor niet rad....verder niets.... Rest van de week wel 2 keer per dag blijven behandelen.... 

Dag 6, woensdag 12 juni 2013

08.00 uur. Lekker bijtijds op het land. Tot mijn grote verbazing en blijdschap stáát Fjara!!!

Weliswaar in verweggistan, maar up and about!!! Ze wandelt naar me toe en ik zet haar in de paddock! 

Uitgebreid weer nagekeken, en behandelt met Quantumtouch en Quantum-allergy. Kleefkruid is nog steeds populair, nadat ik haar terugzet is ze blij en hupsig..... Wat een heerlijke merrie is ze toch!!!

18.30 uur

Samen met roos heen, en haar behandeld. Haar rugspieren voelen wat stijvig, maar verder loopt ze mooi ruim en lijkt ze iets stijf op de schouder. Verder niets.

Benen gemasseerd en daarna haar weer losgelaten..

Zie haar gaan!!!!

Dag 7, donderdag 13 juni

Om 09.30 op het land. Alle paarden staan, lopen en grazen. Zo ook Fjara. Ze loopt rustig mee, en beweegt niet super, maar ook niet slechter dan gisteren.

Terwijl ze aan het eten is, voel ik haar spieren...ze voelen wat stijver dan gisteren....het heeft natuurlijk veel geregend en het waait loeihard, koud en naar....

Benen masseren en haar spieren losgemaakt. Het zit me niet lekker dat ze wat stijver aanvoelt, en de voorspellingen zijn niet zo fijn. 

De dierenarts gebeld, en die komt vanmiddag. Dan overleggen we wat zij gaat/ kan doen en hoe we verder gaan....

Ze is niet slechter geworden, en dat wil ik ook niet...maar ze is niet verbeterd ten opzichte van gisteren, en dat wil ik wel....we gaan het zien, jullie gaan het horen!!

16.00 uur.

De dierenarts is er....ze vraagt of ik Fjara wil laten lopen, draven en keren....

Ik vertel het verhaal van afgelopen week. ' jij bent van het zelfgenezend vermogen stimuleren hè., ' zegt ze, ja zeg ik.

Je bent goed bezig zegt ze, ze loopt prima en haar spieren voelen goed. Het zou alleen verstandig zijn om de komende dagen, een aantal dagen wat asperine te geven, wat ontstekingremmend werkt, en haar bloed wat verdund, zodat de afvalstoffen sneller afgevoerd worden......

Verder niets veranderen....gaat prachtig zo.

' in de paddock'. Vraag ik nog, welnee zegt ze, als het gras wat hoger wordt misschien een graaskorf....

'Dekentje', probeer ik nog, om maar vooral niets uit te sluiten....om haar rugspieren niet zo koud te laten worden....?

'Onzin' zegt ze, het zijn IJSLANDERS!!! Prima dat ze veel beweegt, mooi dat ze wil bewegen. 

Je zou nog arnica kunnen toevoegen bij de massage materialen, verder prima.

Heerlijk...... Het is altijd spannend als je zoiets gaat doen.....buiten de gebaande wegen lopen.

Zó fijn als je dan een dierenarts treft, die het niet alleen begrijpt en onthoudt, maar ook de oplossingen in jouw straatje zoekt..... Ik ben weer helemaal gerustgesteld!!!! 

Morgenochtend weer masseren, voeren, en de asperine voeren!!!

Mijn hartje........

Dag 8, vrijdag 14 juni 2013

Vanochtend weer bijtijds naar het land. Mijn hartje stond al te wachten op me.

Koda was gezellig mee, fjara loopt met een mooie ruime stap mee over het land naar de paddock, en krijgt haar eerste dosis ascal door haar eten heen.....ze eet ook werkelijk alles!!

Rustig ondergaat ze alle behandelingen en massages..... Eet lekker haar grasbrok op rn de metazoa. Daarna weer terug naar het land, en mijn dag kan verder gaan...kraamvisite bij Patricia 

En daarna met roos de palen halen voor de paddock....

19.00 uur

Heerlijk avondritje en voor die tijd weer ascal aan fjara gegeven, en haar een massage en behandeling gegeven

Ze loopt echt beter dan gisteren , alleen het omdraaien kost nog veel moeite.

Ben benieuwd hoe ze het de lomende dagen gaat doen......

Dag 9, 15 juni 2013

In de stromende regen haal ik gajes naar de paddock en maak haar eten klaar, terwijl ze hooi eet. 

Haar rugspieren voelen nog wat stijfjes, maar ze loopt met ruime passen. 

Ze valt op het eten aan, ook de Ascal vind ze heel eetbaar...

Het is op als ik pas 1 been gemasseerd heb! Ik pluk een arm vol kleefkruid en leg get. Op het hooi, heerlijk smullen!! Masseren van het tweede been, haar schouder en dan de rug... Uit mijn ooghoek zie ik dat ze weer lekker hooi aan het eten is, terwijl er nog kleefkruid naast de emmer ligt. Ik leg het ín de emmer op het hooi, vervolgens duwt ze het opzij om bij het hooi te kunnen! Dat is goed nieuws..... Eten is nu belangrijker dan kruiden voor haar gezondheid !! 

Zó heeft ze de afgelopen 10 dagen niet gegeten!! Lekkere massage gedaan van de rug en daarna wat drukpunten met Quantumtouch behandeld....

( lever meridiaan)

Terug op het land gaat ze rustig stappend weer weg... Dan ontdekt de kudde Hugin, die voor het eerst zijn eczeemdeken om heeft. De hele groep dendert achter hem aan, zo ook Fjara, in galop, draf ,steigerend, bokkend, gaat ze mee met de groep... Vanmiddag kijken of dat een goed plan was.......

Dag 10, 15 juni 2013

Vandaag een behoorlijk drukke dag gehad. Kort bericht.... Fjara loopt ruim, voelt goed, rug lijkt wat soepeler,hals nog wel stijf,  ze wordt ook wel wat dikker....morgen maar een graaskorf.....

Mirgen ook uitgebreid verslag...

Dag 11, 17 juni 2013

Vanaf vandaag maar 1 keer per dag heen en kijken hoe dat gaat. De ascal nu terug op 1x600, 1 keer per dag dus ook.

De hoefsmid is er vandaag voor andere paarden en ik vraag hem om naar haar hoeven te kijken, of ik haar hoeven in de juiste positie nog heb staan. De hoeven stonden in de juiste positie, en hij kon niet zien dat ze hoefbevangen is ( geweest)

Wel was er een kneuzing op de achterhoef zichtbaar, die er volgens hem niets mee te maken heeft...

Hij raspt haar wat bij, en doet haar achterhoeven. Ik neem haar mee om even te grazen bij het kleefkruid, en ze begint wat moeilijk op het asfalt, maar terug draaft ze daar al.....

Al met al, massage gedaan, magnesium, mariadistel, zakje ascal door haar metazoa gemengd en gevoerd. Nek met Quantumtouch behandeld.....blijft nog wel wat stevig. Draaien over de schouder gaat beter, maar is nog niet helemaal in orde.....

Morgen ook maar wat leem door haar eten doen,om meer afvalstoffen af te voeren en kijken hoe het gaat met 1 keer per dag......

Uitzoeken of ik met Quantum-allergy , Quantumtouch , of eft iets kan verbeteren aan haar nek....

To be continued......

Woensdag 19 juni, dag 13

Gisteren niet geschreven, maar ze voelt op alle fronten verbeterd aan, Leem door haar eten gedaan en massage gegeven.... Sterker nog, ze liep zó lekker dat ik er over nadacht om haar mee te nemen voor een kort stapritje....... Middan in de nacht had ik daar andere ideen over uiteraard, en nam 2 zadels mee....1 voor fjara en 1 voor dama.

Vanochtend vroeg haalde ik haar van het land, ze danst nog net niet, maar is blij en voorwaarts....ze voelt redelijk soepel, op het stukje midden op haar rug na, wat altijd wat strakker staat....

Tegelijkertijd besluit ik om dama mee te nemen en haar zeker nog tot ná het weekend met rust te laten. 

Wel vast haar vitamines en toevoegongen gegeven....smullen maar.....

Ik zet haar terug op het land, ze kijkt niet blij....

Na de heerlijke rit, wil ik naar huis, maar mijn auto doet het niet....het wachten op de anwb neemt twee uur in totaal in beslag, en dus heb ik alle tijd.... Hauf en Fjara uitgebreid gemasseerd met met Mtouch behandeld. Ze reageerde duidelijk en liet weer veel los, Hauf nog twee keerr zoveel....

Na de behandeling is haar hals soepeler, de rug los en draaft ze over het land.....lekker ding!!!

http://youtu.be/8iCUnXiuUQs

Vandaag maar 1 keer, morgen ook, in principe.....

Donderdag, 20 juni.

Met roos weer naar de paarden, en alles verzameld in de paddock..... Fjara en Hauf nagelopen en behandeld

Fjara ascal, nog maar 1x600 mg per dag door haar eten heen. Ze voelt goed en loopt weer beter. Pezen voelen nog wel wat warm.

Kleefkruid is moeilijker te vinden, ze eet het wel maar niet net zo gretig als eerst...

Weinig verder te melden..... Heel veel regen in de rest van het land vandaag...wij krijgen het morgen!!!

Vrijdag 21 juni.

Pas in de middag is er een opening zonder regen, waar ik gebruik van maak.

De paarden komen in galop naar me toe en vallen aan op het hooi. Fjara laat zelfs haar kleefkruid er voor staan... Ze zijn overtuigend hongerig. In overleg gaat het achterland weer open, het hele land staat weer tot hun beschikking.

Filmpje

http://youtu.be/qTLeUZ-jXgs 

Koda besluit dat het een goede dag is om in de prutsloot te gaan liggenen doet dat dus ook...

Fjara laat zien op het filmpje dat ze weer ruimer gaat bewegen en alleen nog licht haar schouder ontziet.

Zaterdag en zondag.........

Ik ben geveld met een monster migraine en kanniet naar het land. Gelukkig zijn er meerdere mensen die naar haar kijken en me berichten dat ze nog steeds goed loopt, ondanks de bulk gras, en geen medicijnen....geen massages en geen kleefkruid.... Gelukkig maar. Op afstand werk ik wel aan haar, met name op haar schouder, ik heb eeb prachtige rookkwarts, waar ik Fjara in zie, als ik mijn lenzen uit heb. -4 en fantasie werken goed samen!!!

Maandag 24 juni

Met roos vroeg in de Ochtend heen. Fjara is zeker wat dikker geworden maar loopt bijzonder goed. Mooie ruime stap met een overstap!! Dat heb ik niet eerder gezien de afgelopen weken....

Ze voelt heel prima op de rug en haar pezen en hoeven zijn koel. Ze knabbelt wat aan het kleefkruid maar is niet enthousiast, ik bied haar ook wat salix aan, aangezien mijn medicijntas in de auto in de garage ligt. Ze eet twee takjes en negeert de rest... Dus geen behoefte meer aan pijnstilling... 

Haar nek is wel nog steeds té stevig, dus daar zal ik me de komende tijd op gaan focussen.

Ze draaft met me mee op de harde weg en ook de wendingen zijn makkelijker te doen voor haar.

Als met al ben ik zeer tevreden, vooral nu ik bijna op vakantie ga!!

Medicijnen en speciaal groenvoer is nog wel welkom, maar niet meer noodzakelijk.... Maakt me rustiger en dat is weer beter voor mijn hoofd. 

Filmpje van draven op de weg.

http://youtu.be/LOGs0DTh-nA

En zo groeit ze........

Het was een zonovergoten dag, een maandag, geen vakantie periode, dus lekker rustig overal......

Ina had de dag vrijgenomen, want het weercijfer van de dag was een 10. Gewapend met een goed humeur en begeleid door zon en vogelgeluiden gingen we op pad met Andvari en Fjara.......

Tijdens de rit bedacht ik me, dat we best een langer rondje konden gaan doen. Zo gezegd, zo gedaan. Mijn geweldige plan was om achter Johanna's hof langs te rijden en door de diepe duinen weer terug. Dat houdt in, dat er zeker een kilometer of 4 meer gelopen wordt en dat de hele omgeving nieuw is. Daar ging Fjara, voorop, oortjes naar voren en met blijde pas. Ruime stap, rustig dravend waar gevraagd en harder, als het mocht. Wat een super, super braaf meiske is ze toch!! Vanaf het moment dat er nieuwe horizonnen opdoken, ging ze meer en beter om zich heen kijken, maar zonder blikken of blozen langs groepen van 40 kinderen te voet, op de fiets, schreeuwend en gillend, lachend en rennend. Op het nieuwe stuk bos met een ruime, heerlijke draf volop briesend over de paden. Vol vertrouwen dat ik vast wel weet waar ze heen moet...... Ineens stopt ze, doet een stapje terug en kijkt om....Andvari!!! Waar ben je nou.....!!! Daar kwam haar koene ridder, de redding dus nabij. Hij loopt langs de boomstam, en je hoort hem bijna zeggen:" het zijn boomstronken....muts". Zodra we daar weer voorbij waren ging hij weer opzij en kon het mutsje verder voorop.... Draven, stappen, hekken openen, hekken sluiten, fietsers, kinderen, wandelaars.....het maakt allemaal niets uit....zij loopt.

Een stukje op snelheid en dan op stem met een losse teugel terug naar stap. Je zou bijna denken dat ik haar leuk vind!!

Wat een kadootje is zij toch, wat een heerlijke rit!!!! Deze hele zomer gaan we lekker afstandswerk met haar doen, en ik kan je vertellen....IK HEB ER NU AL ZIN IN!!!!

Superpownie.....

De oren van Fjara

De oren van een paard zijn prachtige hulpmiddelen.... Ze draaien alle kanten op en horen bijna alles, ze vertellen heel duidelijk hoe het humeur is en de drukpunten op het oor maken ze perfect om te masseren. Als je paard voorop loopt, zijn de oren gespitst naar voren en draaien ze af en toe 1 oor naar achter om ook daar alles in de gaten te houden. Loopt een paard verder naar achter, dan zijn de oren wat meer ontspannen en luisteren ze een beetje in de rondte.
Maar wat ik vandaag zag.... Fjara heeft ' flapper-oren'.... Geen flap oren, maar echt flapper oren!!! Het was té grappig. Steeds als ze in tweede positie liep ontspande ze zóver, dat haar oren flapperde!!!! Ik heb het gefilmd... Hopen dat jullie het ook kunnen zien!

De flapper oren van Fjara!!!

http://youtu.be/eyTYDyE5fDc
Enjoy !!!

Pubertijd voorbij??

De afgelopen weken heb ik heerlijk met Fjara de duinen opnieuw ontdekt. Opnieuw, want zij ziet dingen die mij niet eerder waren opgevallen. Gelukkig is ze stoer en dapper en gaan we alle gevaren zoals beren en slangen( takken en boomstammen dus) mooi voorbij.
De eerste regenbui zorgde ervoor dat alles ineens zo mooi glimmend was....dat was ook spannend!
Maar het meeste dat veranderd is, is weer Fjara.
Was ze vorig jaar ineens een draconisch monster met turbobooster en zeer lange remweg, nu is ze een volwassen zelfverzekerde, zelfbewuste fantastische dame die heerlijk te rijden is.
Ze laat galop in elk tempo zien en draaft moeiteloos uitgestrekt of verzameld.....wat kan een mens nog meer willen...?
Schouderbinnenwaarts??? Natuurlijk, in draf gewoon in het duin!! Genieten met een hele grote lekker G...elke keer opnieuw.
Het maakt me steeds bewust van het feit dat ik een bijzondere merrie heb, en dat ik het zó jammer vind dat Marjo haar nooit onder het zadel heeft gezien of gevoeld..... Ze gaf altijd hoog op van Fjara haar bloedlijnen, en man...wat heeft ze gelijk gekregen!!! Supermerrie......