Wat is het toch een zeldzaam iets, om met haar door het duin te gaan.....
We waren weer fris en fruitig vroeg het duin in......alles ruikt naar beginnende herfst.
Ze gaat weg in een pittig tempo, maar vóór het hek al besluit ze dat ze liever ontspannen loopt. We komen direct om de bocht de paarden en de hooglanders tegen, die ons vanaf grote hoogte aankijken .
Totaal ontspannen gaan we overal onderdoor en langs.......totdat ze ineens zomaar van iets schrikt ( wij hadden allebei geen idee waarvan...Andvari ook niet) en zo onder me uit schiet. De Ragnar - emoties schieten naar boven, maar in plaats van bang te worden, ben ik in 1 keer boos. Ik hervind mijn zit, neem de teugels kort en zeg streng....NOU......EN TERUG......ze komt in no-time terug naar draf, stap en stilstand.....
Zo een braaf meiske..
De hele rit verder loopt ze ontspannen en pittig door, na een lang stuk hard draven op flink tempo, gooit ze als toetje er ook een galop tegenaan.
Ze heeft een fantastische galop en het verschil tussen haar linker en rechter galop is bijzonder groot qua gevoel onder het zadel. Bij de ene denk ik dat ik gelanceerd wordt en ben ik altijd de eerste 2 seconden mijn evenwicht kwijt....moet ik even over denken.....
De andere galop neemt me mee, en zit ik als een huis. heerlijk.
Ze komt ook steeds netjes terug, op stem, en luistert fantastisch naar de teugelhulpen en beenhulpen.
Het laatste stukje van de rit, heb ik haar laten vliegen, voorop.......Tijdens mijn QT2 training ben ik door mijn groep behandelt voor irrationele angst in volle galop ( dat heb ik ontwikkeld in 14 jaar ragnar), en gestimuleerd om te genieten van het gevoel van vliegen......Dat gebeurde dus vandaag.
We vlogen
Ik genoot!!
En weer kwam ze terug op stem, wat een topgevoel.......wat een groot genieten......
Het is pas 11.00 en nu al kan mijn dag niet meer stuk, na zo een ochtend met Fjara.......
Wat heerlijk hè zo genieten met je allerliefste!!
BeantwoordenVerwijderen