woensdag 23 maart 2011

de eerste keer.....

En dan ineens is die dag daar....voor het eerst op je eigen jonge paard....Eva had al  bakwerk gedaan met haar....Therra had al met haar gestapt naar het duin en terug( wieke....foto !!!).....Nu ik....Adem in..Adem uit...ontspan...bal in de buik loslaten.....mediteer een beetje.....Je weet het allemaal en kunt het ook toepassen, maar op dat moment zelf, wist en kon ik niets meer.
Gelukkig wist en kon Fjara alles zelf wel !!.Twee rondjes door de bak gestapt met Anneke ernaast, wat een verschil met Ragnar......rust, zelfvertrouwen en vriendschap was, wat ze mij aanbood.
Ze stopte als ik halt zei, ze stapte rustig rond, bleef staan als ik opstapte....Een feestje om dat ook te mogen meemaken. Ik ben uiteraard niet de groene ruiter meer die ik 12 jaar geleden wel was, toen ik Ragnar kocht, en ging rijden, maar dit......dit was een kadootje voor mij. Ik heb het in liefde ontvangen........Ze is echt heel bijzonder.
Wat ik wel bedacht, in de bak, was dat ik het rijden in een bak niet zo leuk vind, en dat ook meteen naar haar projecteerde. De keer daarna gaan we niet meer in de bak zei ik, we hebben een hele lange bak naast het land.

maandag 21 maart 2011

het eerste beginnetje........

Aangezien ik nog nooit zelf een paard heb ingereden en mijn ervaringen met Ragnar toch wel enigszins traumatisch zijn  te noemen, besloot ik om het allereerste beginnetje door Eva te laten doen.....
Wel zelf het hoofdstelletje en het zadel op en afgedaan een aantal keer en een beetje longeren...dat kan ik zelf wel !! Verder praatte ik elke keer op het land veel met haar en kon ze al van alles op stem....
Dat begon als een spelletje en breidde zich steeds verder uit...Voor ze ooit een zadel op had gehad, kende ze de commando's : Kom; Wacht; Staan; Halt; Terug; Stap; Draf en koekje al.....
Wat kan ik zeggen....ze is geweldig !!

voor de eerste keer met een zadel op....eng he..??


het longeren door eva...helemaal top !!


de eerste keer iemand op je rug.....

weer naar huis......

wieke en marjo waren zo lief om haar te brengen

rondje hollen met birgir

Toppur uitdagen

ik was blij......

zij ook....weer thuis !!
Na een paar maanden was het logeer partijtje over en ging Fjara weer naar huis....Dit keer maakte ze meer spektakel en was ze duidelijk blij dat ze er weer is....Als een vakvrouw bespeelt ze de ruinen en maakt ze allemaal gek.....

midden in de winter.......

Aangezien het niets werd met het gewennen of inrijden omdat de paddock bevroren was en et land niet te belopen, ging Fjara eventjes logeren bij Wieke.....en die maakt graag foto's......mooie......

sneeuw....molen...ijslandse merrie....

prachtige snor en baard

wat nou koud.....!!!

heerlijk...!!!!!

en toen weer even weg.......

Anneke en ik hadden een geweldig idee.....We gingen allebei ons paard een beetje inrijden en aan de hand werken....we vonden een weilandje op een steenworp afstand van ons huis......
enigszins nat en verregend kwamen we aan

het is hier wel klein en nat.....

gelukkig is djarfur ook mee...!!!!

...en we hebben een stalletje !!!!!
We wandelden door de stromende regen en windkracht 7 naar het weiland, met 2 relaxte paarden die van niets ( behalve een grote steen die een geweldige beer-imitatie deed) schrokken. De dag erna begon die verschrikkelijke koude winter die maanden aanhield.....we hebben dus niets gedaan behalve mest ruimen en een beetje kniezen.....Het was een geweldig plan, we hadden alles onder controle, behalve het weer dusssss......

verhuizen.............

Na een jaar om de hoek te hebben gestaan kwam er een opening op het land waar mijn andere paarden ook staan......Iets verder weg, maar wat een omgeving.....18 hectare duin en een gemengde kudde van 18 ijslanders...wat wil een paard nog meer !!!!!
Anneke en ik gingen het samen doen......ik reed met Andvari naar het landje van Fjara toe, en samen wandelden we terug naar Egmond-Binnen. Anneke met Fjara en ik op Andvari ( lui....laat ik eerlijk zijn )
Het was net of ze alle dagen buiten had gewandeld, rustig stapte ze voort aan een halstertje en niets bracht haar van haar stuk.
Op het nieuwe land werd ze van harte welkom geheten door haar broer Djarfur ( van Anneke) en was bijna iedereen meteen lief tegen haar......Hadden ze toen geweten wat voor een terroristje ze is......

zo braaf...
eerste rondje rennen over op het land


broertje en ik

true love.....

thuis.......

de eerste tijd............

Ze was een aanbiddelijk hoopje paard, ik was er bijna elke dag en ze was altijd blij om me te zien. Haar eczeem werd geleidelijk aan minder erg en haar gedrag was ronduit blij en speels te noemen....Heel anders dat toen ze net aankwam als een klein hoopje ellende............Ik kon toen mijn geluk al niet op, ze was ( en is) de leukste merrie die ik ooit ontmoet heb....




onze eerste ontmoeting

Fjara was van mijn vriendin Marjo......ze was aan het opgroeien in een begrazings-terrein aan de andere kant van het land. Bij het wegbrengen van een andere merrie daar naartoe, bleek dat Fjara vreselijk zomer eczeem had ontwikkeld. Uiteraard mocht ze direct mee naar huis, en werd ik al uit de auto gebeld over het behandelen van haar eczeem.
Diezelfde avond ben ik begonnen met het behandelen van haar en aangezien ze vlakbij mijn huis kwam te staan, ging ik er twee keer per dag langs gedurende een aantal weken.
Na een week begon ik te merken dat ze direct aan kwam draven over het land als ik aan kwam fietsen, en stak ze haar hoofd onder mijn arm.
Twee weken later gaf ik in.....zij had mij uitgekozen en ik maakte het officieel door haar te kopen.
Ze was toen nog een klein smurfje.....

een dag met fjara

ik wilde dit blog al beginnen de dag dat ik voor het eerst een zadel op mijn ijslandse merrie Fjara legde.....Dat is niet gelukt......Ik zal zoveel mogelijk uit mijn geheugen putten en dan naar nu toewerken, om een overzicht van onze avonturen weer te geven.

Fjara kwam heel onverwachts in mijn leven. Ik had wel gehoord van de uitdrukking"Wat is het toppunt van zelfbeheersing....??? Het hebben van 1 ijslands paard ", maar voelde mij daar nooit door aangesproken. Ik had "slechts"1 paard, Ragnar, en het andere liefje ( Andvari) was van mijn man....dus ik had er maar 1.

Tot Fjara............